2000 yılında gösterime giren Pitch Black filminde karşımıza çıkan karizma özentisi, anti-kahraman, tam bir kasıntı abidesi Riddick'ten kurtuluş yok gibi görünüyor. Riddick Günlükleri (Chronicles of Riddick) de Pitch Black'in yönetmenliğini üstlenen David Twohy tarafından çekilmiş. Filmin özgün (!) konusuna gelirsek:

Kaosun evrene hakim olduğu zamanlar. Ve insanlığı kasıp kavuran Necromonger'lar. FRP oynayanlar bilirler, bu ismin ölüm büyücüsü diye çevirebileceğimiz Necromancer'la benzerliği çok açık. Zaten Necromonger'ların Lord Mareşal'i (Colm Feore) de bu tür gizemli güçlere sahip bir şahsiyet. Şeytani Lord Mareşal ve orduları karşısına çıkanları fütursuzca ezip geçiyorlar. Lord, acımasız bir ortaçağ derebeyi edasıyla hiçbir gezegende dirlik bırakmıyor. Amacıysa basit: gezegenlerdeki insanları kendi dinine katmak ve onları takipçileri haline getirmek. Lord'a karşı cephe alanların tümüyse amaçlarında başarısız kalıyorlar. Sonunda denize düşen yılana sarılır misali, son çare olarak, kötülüğe kötülükle karşılık vermek için Riddick (Vin Diesel) çağrılıyor.

Sürgündeki Riddick ise anti-kahramanlık işlerini bırakmış, el ense yapmakla meşguldür. Kainatı kurtarmak ona mı düşmüş! O eski hikayeleri çoktan geride bırakmıştır. Taurus sistemindeki gezegenden kaçalı neredeyse beş yıl olmuştur. İsterse kıyamet kopsun, zerre kadar bağlamaz bizim yakışıklı antiyi. Onun derdi kısmetse evlenmek, hatta olursa çoluk çocuğa karışıp evinin direği olabilmektir. Ama neyse ki senaryo yazarımız burada devreye girerek işleri çıkmaza sokar ve Riddick artık maceranın tam ortasına, baş rol oyuncusu olarak katılır. İsyancıların tek çaresi Furion ırkının son temsilcisi olan Riddick'tir. Kehanete göre Riddick, Lord Mareşal'i öldürebilecek tek kişidir. (Bak bak!)

RIDDICK. ANTİ Mİ ÖZENTİ Mİ?

Konu genel itibariyle bu şekilde seyrediyor. Sizin anlayacağınız klişe aksiyon baharatlarıyla süslenmiş, bilimkurgu paketi altında sunulan bir aksiyon filmiyle karşı karşıyayız. Riddick'in anti kahramanlığını bilmem ama bence "tek başına dünyayı kurtaran adam" olarak son derece banal bir kahraman. Atletinden fışkıran adaleleri; karizmatik adam fazla konuşmaz, konuştu da mı tam konuşur; çaktı mı oturtur gibisinden halleri açıkçası bana pek fazla kayda değer gelmedi. Vin Diesel, yakışıklı mı yakışıklı bir ağabeyimiz ancak ben onun için değil, doğru düzgün bir şeyler izleyebilmek için sinemaya para veriyorum.

Filmin etkileyici yönleri de yok değil. Star Gate'ten bu yana gördüğüm en yaratıcı gemi ve dekor tasarımlarına sahip. Sfenks benzeri araçların yavaş yavaş parçalanıp savaş gemilerine dönüşmeleri, yarı fütüristik yarı gotik saray dekorları ve filme hakim olan karanlık, gölgeli arka planlar gerçekten görmeye değer bir seyirlik ortaya çıkarıyor.

Sinemada bol aksiyon, ucundan da biraz bilimkurgu arıyorum diyorsanız, Riddick Günlükleri'ne bir bakmalısınız.