Neden diğer insanlar gibi yeni girdiğiniz ortamlarda rahat olamıyorsunuz? En basit sorun bile sizin için aşılmaz dağlara dönüşüyor olabilir. Zaman zaman bu tür sıkıntıları hepimiz yaşarız ama kimimiz kendimizi içinden çıkılmaz bir tünelde buluveririz. Fakat tünelin sonunda bir ışık var ve azıcık çabayla o ışığa ulaşmak elimizde.

Geçmişte yaşadığımız önemli ve üzücü olaylar hepimizin üzerinde az ya da çok bir etki bırakırlar. Çoğu zaman bunun farkında oluruz ama belki de hiç beklemediğiniz bir anda tehlike sinyalleri alarm vermeye başlayabilir. Neler olduğunu anlayamazsınız bile. Her şey olup bitmiştir. Özgüveniniz bir anda yok olmuştur. Artık siz, eski siz değilsinizdir. Geçmişin olumsuz hatıraları bir bir aklınızda yinelenip dururlar. Bir kere kafanızı kurcalamaya başladı mı yuvarlanan kar topu gibi git gide büyür büyür ve durdurulamaz bir hal alır.

Peki neden bu düşüncelerden bu kadar kolay kurtulamıyoruz? Çünkü sorunlu dönemlerimizde olumsuz inançlarımızı su yüzüne çıkarmakta bir sakınca görmeyiz. Artık bu öyle doğal bir hal alır ki giderek kronikleşir ve içinden çıkılması zor bir hal alır. Olumsuz düşünmek, sizin için sıradan bir şey oluverir. Tabii hayatınız da böylelikle mahvolmaya başlar.

Öncelikle, yalnız olmadığınızı unutmamalısınız. Etrafımızda binlerce insan yaşıyor ve sizin gibi binlerce de eşcinsel var. Farkında olun ya da olmayın onlar da sizinle aynı havayı soluyor aynı sorunları yaşıyorlar. Kimi öyle kötü, öyle içinden çıkılmaz durumdaki belki de sizin probleminiz onlarınkinin yanında hafif kalır. Bu ülkede insanlar sırf eşcinsel oldukları için taciz ediliyor, hatta acımasızca öldürülüyorlar. Bu bir gerçek. Ama bunu düşünerek de yaşamı içinden çıkılmaz bir hale getirmeye de gerek yok. Yaşamaya ve mücadeleye devam etmek zorundayız. Ancak konumuz özgüven olduğuna göre durumu eşcinsellik açısından değil sırf 'birey' olarak ele almalıyız.

Yaşamda her gün yeni bir şeyler öğreniriz. Çoğu zaman biyolojik varlıklar olduğumuzu unuturuz ve pek farkında olmasak da vücudumuz değişik durumlara ve yeni ortamlara göre tepki verir. Bunlar yaşamımızın her anında yanı başımızda olan fobilerimizdir. Kötü durumlarda kendimizi endişeli hissederiz. Terleriz, midemiz kasılır, kalp atışlarımız hızlanır vs. Dolayısıyla aynı sıkıntıları bir daha yaşamamak için fiziksel rahatsızlığı bize yaşatan durum ve ortamlardan otomatik olarak kaçınırız. İşte en büyük sorunlarımız da bundan kaynaklanır.

İnsanların strese karşı verdikleri tepki diğerlerinden farklı olabilir. Kiminin gülüp geçebileceği bir durumu siz ağır bir travmaya dönüştürebilirsiniz. Sizin yapmanız gerekense dayanıklılık eşiğinizi adım adım yukarı çıkarmak ve sonunda o olaya gülüp geçen kişi kadar kayıtsız olabilmek.

Yaşamda en büyük travmaları hiç şüphesiz ergenlik dönemimizde yaşamışızdır. Eğer filmi geri sarıp o anlara bakacak olursak yaptıklarımıza nasıl da gülüp geçeriz. Ama bir de o sorunlarla ilk kez karşılaştığınızda bocalayan kendinizi düşünün. İşte bu da özgüvenin önemini bize bir kere daha gösteriyor. İleriki yaşlarda reddedilmeyi kolaylıkla kaldırabiliriz ama ilk ilişkide reddedilmiş olmak tam bir yıkımdır bizim için. Hayat bir anda kararıverir. Hiçbir şeyden zevk almayız. Kendimizi değersiz ve zavallı hissederiz. Şunu unutmamalısınız ki ergenlikte her şeyin üstesinden kolayca gelebilen insanların aynı başarıyı sonraki yaşamlarında da göstereceklerinin garantisi yoktur.

Özgüven eksikliğini tetikleyen bir diğer olay da başarısızlıktır. Okulda, işte, sosyal hayatta başarısızlığa uğrayabiliriz. Bu her zaman mümkün. Ama bunun için boş yere kendimizi suçlamak ve sıkıntıya sokmak gereksiz. Başarısızlığın, mutlaka mantıklı bir gerekçesi vardır. Eğer sınavda başarısız olduysanız bu siz aptal olduğunuzdan değil, yeterince çalışmadığınız içindir. Sizin yerinize iş arkadaşınızı mı sunum için uygun gördüler. Belki de arkadaşınız bu konuda daha fazla çaba harcadı ve iş verenlerini etkiledi. Ya da gerçekten arkadaşınızı kayırıyorlar! Ne olursa olsun başarısızlık hayal kırıklığı yaratır. Önemli olan sizin gibi herkesin başarısızlığa uğrayabileceğini hatırlamak ve en kısa sürede kendimizi o işin üstesinden gelebilecek düzeye getirmek için uğraşmak olmalıdır.

Hiçbir şey yokken böylesi takıntılar yaşamak insanı bunalıma sürükler. Hep kendi kendimize sorarız. 'Neden ben?' Şunu unutmayın ki her şey insan içindir. Bizler etrafımızdaki şeylere tepki veren yaratıklarız ve beynimiz asla mükemmel değil. Sizse asla diğerlerinden daha fazla tuhaf değilsiniz. Her şey bir gün biter, sorunlar da. Zamanın en büyük ilaç olduğunu unutmayın.