Altı yıldan fazla oldu belki de bir erkeğin bedenine dokunmayalı.

Kulağa korkutucu geliyor olmalı.

Hele ki internette o gün yeni birinden mesaj almazsa öleceği hissine kapılan bir nesil için mantık dışı gözüküyordur.

Korkmayın! (Böyle de yaşanabiliyor!) :)

Kendime bile söylemeye çekindiğim bu gerçeği burda anlatıyorum ilk kez.

Doğrusu karşıma çıksın, akışta gitsin, bir mucize olsun derken farkına varmadan altı yıl geçivermiş.

Sebep bir miktar tipimden, bir miktar benim bu gerçeklikten kendimi uzak tutmamdan ve büyük bir miktarda da insanların egoistliğinden kaynaklanıyor.

MSN'de selam verdikten sonra "cam var mı?" sorusu yönelten gubidik insanlardan da başka türlü ne beklenebilir ki?

Elbette ki ben kamerayı açtıktan sonra sonuçtan memnun olmayacak ve direkt beni engelleyecek.

Yüzümün ardında saklı olanları görebilmesi için bana birkaç saniye bile tanımayacak.

Peki böyle bir durumda benim yapabileceğim nedir?

Bu beyinsizce oyundan uzak durmak, yok farz etmek ve kendi yoluma devam etmek mi?

(Yoksa bir 6 yıl daha durup, parfüm reklamındaki gibi bir gün sokakta çarpışacağım erkeği bekleyerek mi geçirmeli miyim?)

Bu budalaca davranışlar bile öyle bir ciddi hale gelir ki bilinçaltınızda, siz ne kadar önem vermeseniz de, ne kadar aklı başında bir insan olsanız da, an gelir bir anda intihar sebebiniz bile olabilir.

Ama sizi kimse anlamayacaktır.

Benim paylaşmaya hakkım yok mu?

Dokunmaya hakkım yok mu?

Sen aptal bir kamerada yansıyan yapay bir görüntüye aldanıp benim gerikalan bütün güzelliğimi bir anda çöpe atabiliyorsun.

Üstelik de o "çirkin" görüntüyü gördükten sonra işi bitenler, direkt küfre ve seni aşağılamaya başlıyorlar.

Ne kadar onurlu!

Ne kadar kaliteli dimağlar yetiştirmişiz bu topluma.

Ben de sizin turnusol kağıdınızım işte.

Kendi çirkin gerçekliğim, sizin ahmak maskelerinizi işte böyle düşürüveriyor.

Ama güzel olsaydım, bakın nasıl da değişiverecekti her şey. Sahte güzel laflarıyla ardı ardına tacize uğrayacak, ben onları engellemekle uğraşacaktım. Ve benim seçmem gereken kitle yine bu beyinsiz insanlardan oluşacaktı.

İki ucu shit'li değnek gibi bir durum.

6 yıl boyunca tuttuğum bu oruç bütün melekelerimi kaybetmeme neden oldu.

Çirkinliğim, pisliğe döndü. Kendimi aynada güzel görme enerjimi bile kaybettim.

Benim için sevildiğim insan tarafından "dünyanın en güzel insanı bulunmak" yeterdi derdim.

Yettirildim.

Şimdi hadım edilmiş duygularımla, sadece aynadaki çürük kabuğa bakıyorum.

İçini doldurabilecek miyim, bilmiyorum.

Gay olmak zordur, ama böyle olmak iki kat daha zordur.

Yüzünüzdeki bu ağırlıkla sancılı bir şekilde uyanır, hayattan tat almaz, dışarı bile çıkmak istemezsiniz.

Kapalı perdeler en iyi dostunuz olur.

Battaniyenin altında ana rahminin sıcaklığı ve huzurundaymışçasına sinersiniz.

Ben bir misanthrope'um.

Elbette ki bunun görüntümle ilgisi yok.

Doğuştan gelir ve anlamaya başladıkça, keskinleşir.

Bu sitenin itiraf bölümündeki yorumları okuyorum. Ne çok birilerinin peşinde koşan ve ağlayan varmış. Karşı tarafın onları bıraktığından, umursamadıklarından yakınıyorlar.

Aptal olmasaydın kardeşim sen de!

Koşmayın peşlerinde.

Çıkarınız var ki koşuyorsunuz. (Çok matahsa benim gibilerin peşinde koşun!) :)

Ama yemez değil mi?

Sizin aşk dediğiniz de bir yatıp kalkmadan sonra kapıldığınız bu aciz bağımlılık saplantısı işte.

Adamın işi bitmiş, seni bırakmış işte. Onun derdi susuzluk gidermek. O gün sen SLM vermişsin, onun olmuşsun. Hepsi bu. Belki de şu anda daha iyi SLM veren birini bulduğu için kıçına basmış tekmeyi.

Arkasından türkü yakmanın ne manası var.

Sizin gibi olsaydım bugüne kadar ben de bir sürü insanı tanırdım. 200 tane sevgilim oldu derdim. Ama söylenenler, sonucu değiştirmezdi. Cep telefonumda bin tane insan adı kayıtlı olsa ne olurdu, hiçbirine insan diye değer vermedikten sonra. Birini bile yüreğinden tanımıyorsam, MSN listem insanlarla dolu olsa ne fark eder?

Herkes al gülüm ver gülüm oynuyor.

Herhalde en az yaşanan şey gerçek aşk oluyordur. Tabii öyle bir şey varsa.

İşte benden sevgililer gününün anlam ve önemini icra eden böyle bir yazı.

Tüm gay dostlarıma (ve beni engelleyen "engellilere") armağan olsun!

Sizin dilinizle:

Byyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy! :)))))))