|
Pencere kenarında oturmuştum, donuk gözlerle dışarıyı izliyordum, o anda gürültüyle çalan telefon sesiyle kendime geldim. Her seferinde çalan telefon bir telaş, bir korku bırakıyordu içime, yüreğim yerinden çıkıyor, beynim en kötü ihtimale çalışıyordu. Ya kötü bir haber için çalıyorsa diyordum kendi kendime, o dehşet çirkin zil ölüm marşı gibi geliyordu kulaklarıma. Bu sefer yorgundum her zamankinin aksine yavaşça ilerledim telefona, o yolun sonunda duyacaklarım korkutuyordu beni. Titreyen ellerim telefonun avizesini kaldırdı "alo"ya benzer bir ses çıkardım burdayım demek için. Karşımdaki ses Mert'e, sevgilime aitti.
Onu hava alanından uğurlamamın üzerinden 6 gün geçmişti ve ilk defa sesini duyuyordum. Ailesi ilişkimizi biliyordu bu yüzden onların yanındayken beni aramasına mani oluyorlardı. Babasının o nefret dolu bakışları hala gözlerimin önünde, annesinin ise hüzünlü yüzünü unutamıyorum. Anlıyordum onu, o bir anneydi ve Mert onun tek çocuğuydu, o da diğer anneler gibi oğlunun bir kızla evlenip torununu kucaklamak istiyordu. Onlara göre oğullarını yoldan çıkaran benmişim, bu sapıkça tavrı benim yüzümdenmiş. Benden nefret ediyorlardı ama ben onları çok seviyordum, çünkü onlar Mert'i dünyaya getiren varlıklardı, kutsaldılar gözümde, çok değerliydiler. Ankara'dan Mert'in aile ve akrabaları yüzünden taşınmıştık gelmeyi hiç düşünmediğim bu doğu topraklarına.
"Canım nasılsın, seni çok özledim."
"Ben de seni özledim gözümde tütüyorsun. Neden aramadın günlerdir bir haber bekliyordum. Çalan her telefona korkuyla cevap veriyorum."
"Biliyorsun bir tanem bizimkileri, aratmıyorlar bir saniye olsun yanımdan ayrılmıyorlar, cep telefonumu dahi aldılar elimden, çok güçsüzüm öylece yatıyorum, onlara bu halimle yetecek gücüm yok. Bir an olsun aklımdan çıkmıyorsun. Telefonu çaldım, tuvaletten arıyorum, -kendi kendime gülerek- aşk yuvamızdan. Nasılsın, bensiz iyi geçiyor mu günlerin? Gitti kurtuldu, rahat ettim diyorsundur..."
"Saçmalama, yemek bile yiyemez oldum. Ne oldu ,ne yapıyor diye düşünüyorum an ve an. Ah şu ailen sırf sen üzülme diye, orada kavga, gürültü olmasın diye gelmedim. Ama en azından telefon etmene müsade etseler. Neyse beni boşver sen, ben iyiyim, seni düşünmekle geçiyorum günlerimi, sen nasılsın? Biraz daha iyisin ya."
"İyi değilim çünkü seni göremiyor, elini tutamıyorum. Sürekli yatıyorum, tedaviye başlandı umarım iyi sonuç verir. Yaşamayı bir senin için arzuluyorum. Ha bir de artık beni beğenmeyceksin çünkü saçlarımı kesip kel bıraktılar beni."
"O nasıl söz ben seni her halinle severim biliyorsun. Ben o kel kafana kurban olurum. Moralini bozma her şey güzel olacak, iyileşeceksin.Eskisi gibi gögüs gereceğiz her şeye, özellikle de ailene. Koruyacağız aşkımızı her yasaktan, engel tanımayacağız yine."
"Bak yine telefonla konuşuyormuş, bırak o telefonu elinden."
"Bırak baba ben çocuk degilim. Ali yardım et bana!"
"Bırak dedim sana."
"Gidin başımdan bırakın beni."
Düt Düt Düt......
 |
Harun
GayGaye.com Yazarı |
|
