Aşk sanatını konu edinmiş kitaplar, özellikle romanlar, ayrıca resimli kitaplar ve anılara erotika adı verilir. En ünlü erotikaların yazarları yaşadıkları çağın cinsel geleneklerini ve sapıklıklarını çok gerçekçi bir görüşle yapıtlarında yansıtmışlardır. Bu gerçekçi tutum suç sayıldığından yapıtları sık sık devlet ve kilise kurumlarınca yasak listeye alınmıştır.

Ünlü, şehevi yapıtları kapsayan ilk ayrıntılı bilgileri 1564'lerde Index Librorum Prohibitorum adlı yasak listeyi açıklayan Katolik Kilisesi'ne borçluyuz.

Şehvet konusunu işleyen bazı kadın yazarlar varsa da bu alanda eser veren erkekler çoğunluktadır. Amerikalı cinsel bilim araştırmacısı Kinsey 15 yıl süreyle yaptığı binlerce araştırma sonunda sadece üç kadın yazarın bu konuyu işlediğini ortaya koymuştu. Kinsey şöyle demişti: "Edebiyatın bu türünde kadın yazarlar erkeğin cinsel gücünü övmektedirler. Kadın kahraman ise erkeğin hayalinde yaşattığı tipte uygun olarak canlandırılmaktadır."

Dünya edebiyatının ilk erotikaları erkeklerin şehevi düşlerini dile getirmekten uzaktı. Eski Yunan ve Romalı aşk yazarları işleyebilecekleri yeterli konuya sahiptiler. Yunanlı Lukian, diyaloglarında erkeğin cinsel isteklerini açıkça tartışmakta, filozofların şehevi davranışlar konusundaki öğretileriyle toplumun zevklerini karşılaştırmaktaydı.

Şehvet konusundaki görüşleri açıkça ilk kez belirleyenler eski Romalı yazarlardır. Milattan sonraki ilk yüzyıllara ait geleneklerin tablosunu Macus Valerius Martial'a borçluyuz. Kendisi üst sınıfın fahişelerini bir katalogda toplamış ve bu aşk hizmetçilerinin gerek değerlerini gerekse davranışlarını incelemiştir.

Kral Neron'un bir çeşit protokolcüsü sayılan Gaius Petronius Arbiter ise Satiricon adlı yapıtında erkekliği olmayan bir kişinin elemini etraflıca anlatmıştır.

Çağın en ünlü şehvet yazarı Ovid'di. Aşk Sanatı adlı yapıtında bir sevgiliyi bulabilmenin, ele geçirebilmenin, ona sahip olup her zaman yanında alıkoyabilmenin yollarını göstermiştir. Aşk Sanatı'nın satışı MS 8. yüzyılda Kral Augustus tarafından yasaklanmıştır. Bu tarihten hemen yarım yüzyıl sonra bir diğer yazar, Vatsyayana aşıkların birbirlerine karşı tutumlarını ve gerçekleştirebilecekleri cinsel zevkleri anlatıyordu. Ovid değerinde bir yazar değil bir filozoftu kendisi. Kamasutra adlı yapıtı bir cinsel aşk kılavuzuydu.

Kamasutra'da adı geçen Hindu tanrısı Şiva (Shiva).

Şehevi yazarların yanında aşk sanatına ilişkin resimli kitaplar da yayınlanıyordu. Yunanlı tarih yazarı Plinius açık saçık sahnelerin resimlendiği kupa ve kaplardan içki içmekten zevk alındığını yazar. Çocukların yemek tabaklarına bile anlamlı motifler kazılmıştı.

Japonya'da daha 10. yüzyılda erotik resimli kitaplar vardı. Kibar fahişeler müşterilerini tuhaf cinsel motiflerle süslü değneklerle eğlendirirlerdi. Çin'de de erotik sahneleri yansıtan resimler çok tutuluyordu.

16. yüzyıl yazarlarından biri Çinli kibar bir tüccarın hareketli aşk yaşantısını anlatıyordu: Sapık bir erkeğin başından geçen olayları ve o devrin çeşitli aşk araçlarıyla şehvetli aşk oyunlarını yansıtan Chin-Ping-Mei Çin edebiyatının en ünlü aşk romanıdır.

Yine bu sıralarda Tunuslu Arap bir yazar doğunun cinsel yaşantısına ilişkin görüşlerini yazmış, erkek ve kadınlara aşk sanatıyla ilgili öğütlerle birlikte garip öyküler de sunmuştu. 1850'lerde Şeyh Nefaur'un Yeşeren Bahçeleri adlı yapıtın ilk yanlış ve kötü çevirisi Fransa'ya ulaşmıştı. Ayrıca 1001 Gece Masalları da pek çocuklara göre değildi. Aslında hepsi birer aşk masalıydı.

Erotik yanı sıklıkla göz ardı edilen 1001 Gece Masalları'ndan popüler bir imge. Alaattin ve sihirli lambası.

TÜRK EDEBİYATINDA CİNSELLİK

Osmanlı öncesi Türk edebiyatındaki cinsellik bahislerinde, cinsel ilişki tekniklerinin anlatımına pek rastlanmaz. Genellikle sevgilinin güzelliği, zarafeti ve baştan çıkarıcılığı konu edilir. Destanlar döneminden başlayarak, 14. yüzyıl Anadolu Türkçesi örneği olan şiirlere kadar bu böyle gider. Kabusname, Türk edebiyatında sevişmeyi konu alan kaynakların en eskilerinden biridir. Ziyaroğulları'ndan Emir Keykavus tarafından Farsça yazılmış ansiklopedik bir eserdir.

Türklerin Kamasutra'sı diyebileceğimiz bahnamelerin yazılması, meşhur Hint eseri kadar eski olmasa da yüzyıllar öncesine dayanır. Türkçe'si "cinsel konulardan bahseden kitap" olan bahnemeler genellikle dönemin ünlü şahısları tarafından kaleme alınmışlardır. Örneğin tanınmış tıp bilgini İbni Sina'dan (980-1037) astronominin babalarından sayılan Nasreddin-i Tusi'ye (1201-1274) kadar, çok sayıda bilgin, bahname kaleme almışlardır. Özellikle Tusi'nin Bahname-i Padişah'ı artık klasik olmuş bir eser.

DECAMERON

En ünlü erotik yapıtlar Giovanni Boccaccio (1313-1375) ile Aretino'ya (1492-1556) aittir. Bu yazarların yapıtları yasaklanıyor, yeniden düzeltilip yayınlanıyor, tekrar yasaklanıyordu. Bu konuyu işleyen sayıca çok az kadın yazardan biri Aretino ile aynı yılda doğan, sonradan Navarra kralı Henri d'Albert'in karısı olan Margarete von Navarra'dır. Margarate von Navarra devrinin kibar kadınları gibi bu konuyla ilgilenmemek yerine yazmayı tercih etmiştir. Ölümünden sonra yayınlanan ve Boccaccio'nun Decameron'undan esinlenilmiş Heptameron adlı yapıtı manastırda geçen olayları yansıtmaktadır. Soylu erkek ve kadınlar birbirlerine o devirde geçerli gelenekleri dile getiren açık saçık hikayeler anlatıyorlardı.

Ünlü Decameron'un yazarı Giovanni Boccaccio.

Pierre de Bourdille (1540-1614) Şehvetli Kadınların Yaşantısı adlı yapıtıyla erotik edebiyatı halka indirmiş fakat bu tür yayınlar ancak 18. yüzyılda tam anlamıyla halk tarafından benimsenmişti. Bu sıralarda zengin burjuvalar artık erotika koleksiyonu yapıyorlardı. Şehvet Asrı denebilecek bu dönemde cinsellik, Francois Boucher (1703-1770) ve Francisco Goya (1746-1828) gibi ünlü ressamlar tarafından resimlendirilmiş yapıtlarda her yönüyle yaşatılıyordu. Choderlos de Laclos'un 1782'lerde Paris'te yayınlanan Tehlikeli Aşk İlişkileri adlı yapıtı bu aşk devrinin en önemli örneklerinden biridir. Bir eleştiride bu yapıttan "Kişinin düşünebileceği en etkili zehirlerden biri" diye söz edilmektedir. Fransa sarayının şehevi yaşantısını dile getiren Claude Prosper de Crebillon (1707-1777) bu edebiyatı doruk noktasına ulaştırdı. Gerek yazıları, gerekse bunları süsleyen resimler doğu stilindeydi.

Cinsel sapıklık konuları giderek edebiyatta daha çok yer alıyordu. Nicolas Edme Restif (1734-1806) Paris'in ahlak düşkünlüğünü tüm açıklığıyla anlatıyordu. Aynı sıralarda Marquis de Sade kendi yaşantısının benzeri olan cinsel sapkınlık konusundaki ünlü yapıtlarını yazıyordu. Sadizm terimine adını veren Sade ancak kendisi acı çektiği ya da bir başkasına acı çektirdiği zaman zevk alabiliyordu.

Şehvet edebiyatı 19. yüzyılda aşk anılarıyla daha da zenginleşti. Cinsel yaşantının ruhsal sorunlarıyla çok geniş kitlelerin ilgilenmesine karşın aşk konusunda yine de birçok güçlüklerle karşılaşılıyordu. İrlandalı cinsel bilim araştırmacısı Dr. Havelock Ellis hiçbir kadın ya da erkeğin tam normal sayılamayacağı görüşündeydi. Cinsel, Psikolojik Çalışmalar adlı yapıtında cinsel yaşantıda bazı sapıkça davranışların varlığından söz etmekteydi. Ellis, bir bilim insanı olarak cinsel sapıkların yaşantısıyla ilgileniyordu. İlginçtir ki bu ilgi kendisinin de sapıklıkla suçlanmasına yol açmıştı.

20. YÜZYIL EROTİK EDEBİYATI

20. yüzyılda cinsel sorunlar İngiltere'de artık serbestçe tartışılabiliyordu. Bu devirde Ellis aydınlatıcı olarak kabul edildi. Havelock Ellis cinsel sapıklık konusuyla ilgilenirken, Hollandalı hekim ve yazar Theodor Hendrik van de Velde ise normal kişilere evlilik için bazı öğütler vermek istemişti. Antik çağda da şehevi yapıtların bu amaca yönelik olduğu görülür. O çağın yapıtları aşk sanatına bir giriş niteliğindeydiler.

Cinsel bilim araştırmacısı Alfred. C. Kinsey'in incelemeleri Amerikalı kadın ve erkeklerin aşk yaşantısını dile getirmektedir. Bu konuyla yakından ilgilenen William Masters'tır. Masters Raporu çiftlerin cinsel ilişki sırasındaki ruhsal ve fiziksel tepkilerini aktarmaktadır.

Modern şehvet yazarı Henry Miller'ın yapıtlarının birçoğu çeşitli ülkelerde açık saçık olmaları nedeniyle yasaklanmıştır. Miller'ın yapıtları hazırlıksız okurların bazılarını tiksindirici nitelikteyse de (yazarın asıl amacı okuyucuları şaşırtmaktır) cinsel yazıları gerçek edebiyat değeri taşıyan çağımızın en önemli romanları arasında adı geçen kalıcı yapıtlardır. Günümüzde yalnızca erotik kitaplar yayımlayan birçok yayınevi vardır. Örneğin, Olympia Press bunların en ünlüsü olup Nobokov, Miller gibi yazarları dünyaya tanıtmıştır.

Derleyen: İpek M. Korkusuz
GayGaye.com Editörü